17 december 2008, eentje om in te kaderen. Vandaag werden in het Europees Parlement bergen verzet. Er werd eenklimaatpakket goedgekeurd en het Europees Palement zette historische stappen in het dossier van de arbeidstijden.

Eerder deze week schaarde een meerderheid van het Europese halfrond zich achter hetklimaatpakket. Dit pakket moet ervoor zorgen dat de EU in de toekomst de 20-20-20-klimaatdoelstelling haalt. Alle Europese politieke families staan achter het voorstel. Dit pakket is een cruciale eerste stap in het aanpakkenvan de alomtegenwoordige klimaatveranderingen. Europa speelt hierin een voortrekkersrol en kreeg reeds felicitaties van andere grote mogendheden. Ik hoop dat de nieuwe wind die over de Verenigde Staten waait ons hier een beetje verder zal helpen. Obama liet immers weten voor 200 percent achter het emissiehandelssysteem te staan en stelde prompt Nobelprijswinnaar Steven Chu aan als minister van Energie. Andere grootmachten schijnen zijn positieve aanpak te appreciëren en te volgen. December volgend jaar komt een nieuwe klimaattop bij elkaar in Kopenhagen. Ik hoop dat andere mogendheden op dat moment in de Europese voetsporen treden en zich ook inschakelen in het hele klimaatgebeuren.

Vaak hoor je vanuit groene hoek dat dit klimaatpakket verre van ambiteus genoeg is. Uiteraard kan er altijd meer gedaan worden, maar we mogen niet de sociale gevolgen uit het oog verliezen. De huidige financiële crisis zal heel wat jobs kosten, dus hier moeten we rekening mee houden. Om iets te bereiken moet je compromissen sluiten en het geheel niet uit het oog verliezen. De socialisten hebben binnen dit pakket steeds getracht om het overzicht te bewaren en om rekening te houden met de sociale gevolgen van het pakket. Dit klimaatpakket rijmt klimaat met jobs en ik hoop dat het een historische eerste stap is. Ik kijk nieuwsgierig en hoopvol uit naar volgend jaar wanneer alle regeringsleiders elkaar ontmoeten om samen het pad te effenen voor een klimaat planvan wereldklasse.

17 december 2008 zal ook te boek staan als de dag waarop het Europees Parlement haar sociaal hart liet zien en voet bij stuk hield inzake arbeidstijden. Het halfrond stemde met een overweldigende meerderheid de richtlijn en werd er zowaar emotioneel door. Een historische overwinning want het Europees Parlement gaat daarmee lijnrecht in tegen het voorstel van de lidstaten. Ik ben heel erg tevreden met dit resultaat. Aan de sociale verworvenheden van de Europese werknemers mag nu eenmaal niet getornd worden. De dag voor de stemming kwamen een kleine 10.000 werknemers in Straatsburg op straat om het Europees Parlement te wijzen op haar belangrijke taak. Een krachtig signaal naar de lidstaten toe was dan ook aangewezen. 

Op twee punten komen de lidstaten en het Europees Parlement elkaar tegen. Het Europees Parlement weigert in haar voorstel opt-outs te voorzien en zorgt er op die manier voor dat geen enkele lidstaat zijn werknemers systematisch langer kan laten werken. Nu is dat vaak het geval in landen als Groot-Brittanië. Het is essentieel dat het Europees Parlement hier voet bij stuk houdt. De eis voor een maximale arbeidstijd is een fundamenteel recht van iedere Europese burger. Hier mag absoluut niet aangeraakt worden. De opt-outs moeten dan ook verdwijnen

Een tweede heikel punt betreft de wachtdienst. In haar voorstel verwerpt het Europees Parlement de stelling van de lidstaten die periodes van slapende wacht niet wilden aanrekenen als arbeidstijd. Nu is het vaak zo dat dokters, opvoeders en verpleegsters dubbele shiften moeten draaien.Wat natuurlijk zowel voor hun gezondheid als die van hun patiënten nefast is.Het Parlement blijft - op vraag van de medische wereld- bij haar standpunt. Opvoeders of medische personeel die slapende wacht hebben, moeten immers altijd paraat staan om in te grijpen. Wachtijd moet gezien worden als arbeidstijd.

Het Europees Parlement en de lidstaten moeten nu in een soort verzoeningsprocedure proberen deze twee heikele punten uit te klaren. Ze krijgen daar drie maanden de tijd voor. Of de onderhandelingen van een leien dakje zullen lopen is zeer de vraag.

Op 17 december 2008 koos het Europees Parlement resoluut voor een meer sociaal Europa dat ook de klimaatproblemen niet uit de weg gaat. Ik blik dan ook met plezier terug op mijn week in Straatsburg. Europees mogen er van mijn part nog veel zulke weken volgen.